Ό,τι Σκέφτεσαι
Ό,τι Συμβαίνει
Ό,τι Μαθαίνεις
Ό,τι Προτείνεις
Πες Το
pesotithes
Ανάρτηση κόλαφος! 40 χρόνια η ελληνική οικογένεια μεγάλωσε τα παιδιά της με στόχο να βολευτούν στο κράτος.
Text_2

 

 

Για 40 χρόνια η ελληνική οικογένεια μεγάλωσε και προσπάθησε να σπουδάσει τα παιδιά της.
Ιδιαίτερα, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, πανεπιστήμια, εδω και εξω μεταπτυχιακά (μπορει και δυο) ακομα και διδακτορικά!
Μετα έδωσε αγωνα για να τα «βολέψει» στο δημοσιο. Ακόμα και σε θέσεις πολύ κατώτερες των προσόντων τους.
Αναρωτήθηκατε ποτε το γιατι;
Γιατι αυτές οι οικογένειες ενω επένδυσαν τοσο χρήμα και κόπο για να φτιάξουν νέους με γνωσεις και προσόντα , ώθησαν τα καμαρια τους στον αοσμο , άχρωμο και αναξιόπιστο ως προς την αξιολόγηση και ανέλιξη δημοσιο τομεα;
Γιατι δεν τους άφησαν να παλέψουν στον ιδιωτικό τομεα;
Γιατι να μην γίνουν πλούσιοι και παραγωγικόι;
Γιατι να μην ανακαλύψουν το νεο, το πρωτοπόρο , αυτο που θα ανεβαζε την περηφάνεια της οικογένειας στα ουράνια και θα εκανε και απόσβεση του κεφαλαίου που επένδυσαν;;

Γιατι ολοι αυτοί οι γονεις ζούσαν στην ελληνική κοινωνια , και έβλεπαν ότι το κράτος ποτε δεν έδωσε στον ιδιωτικό τομεα πραγματικές δυνατότητες έντιμης και δημιουργικής ανάπτυξης παρα μονο μεσα απο κρατικά «δωράκια » και βύσματα και ταυτοχρονα ενα δημόσιο τομέα όπου περνάς ζωή και κότα χωρίς καθόλου κοπο και ρίσκο!

Προστάτεψαν τα παιδια τους απο τις «ορέξεις» του κράτους που βίωσαν στο πετσι τους!

Τελικά οπως αποδείχτηκε ουτε η Αριστερά ηταν απενατι σε αυτους τους διορισμους. Φώναζε μονο κατα των » πρασινων» και » γαλάζιων » διορισμών και οχι κατα των διορισμών γενικα!
Επιβράβευσε το μεγαλο και αντιπαραγωγικο κρατος, ηταν απέναντι σε οποιαδηποτε μεταρυθμιση χτυπάγε «παραμυθένια» κεκτημένα , απέναντι σε οτιδηποτε παραγωγικό και πρωτοπόρο με γελοίες αιτιασεις, απεναντι στην αριστεία καταδικάζοντας της ως ψυχαναγκασμο , απεναντι στην αξιολόγηση ταυτίζοντας της με την απόρριψη , απεναντι στο κέρδος δαιμονοποιωντας το ως ανούσιο υλισμο , ενω το επέτρεπε για τον εαυτό της , απεναντι στην τήρηση της νομιμότητας παρουσιάζοντας την σαν καταπίεση.

Αυτη ακριβως η αριστεριλα επειδη ηταν ύμνος στην Υποκρισία και η κοινωνια εχει αισθηση ( οχι παντα αντίληψη) της πραγματικότητας
» γέννησε» γονεις που έτρεξαν να κρύψουν τα παιδιά τους στο πιο ασφαλές καταφύγιο δηλαδη το Κρατος.

Αλίμονο σε εκείνους τους γονεις και τα παιδια που διάλεξαν να μην βολευτούν και να ζήσουν συμφωνα με τις αξιες και αρχές που ιδια η αριστερα «διαφημίζε » οπως η εντιμότητα η πνευματική καλλιεργεια και η δικαιοσυνη .

Θα κλείσω με το εύστοχο σχόλιο του φίλου Dimitrios Malamoulis

«Έζησα με το άγχος να μην γίνω λιμενεργάτης και καθαριστής .
Δραματική ζωή ….διαβάσματα , ξενύχτια αγωνίες για να μαθω στα 55 μου … οτι οι μεν λιμενεργάτες καθαρίζουν 100σταρες και η Κούνεβα ( πρώην καθαριστρια)
εχει καμια 400αρα στα σεντούκια.
Ολα λαθος μου τα πε η μάνα μου, ολα λαθος.»

 

φωτογραφία/google

 

 

pesotithes
Άρθρο Βόμβα αφύπνισης του Μαυρίδη!! «Με τα alarm αναμμένα έξω από το νομισματοκοπείο…»
Text_2

 

Η «διαρκής διαπραγμάτευση» που ξεκίνησε επί Γιάνη Βαρουφάκη συνεχίζεται και στις μέρες μας. Δεν έχει αλλάξει το παραμικρό. Το καλοκαίρι του 2015 χρειάστηκε να παρέμβει ο Μπιλ Κλίντον για να μην γίνει πράξη το σχέδιο «εκτάκτου ανάγκης» των Αθηνών. Θα θυμάστε τις σχετικές δηλώσεις Καμμένου! Το 2017 ετοιμαζόμαστε για ακόμη χειρότερες μέρες!

Το δίλημμα των επόμενων εκλογών, που δεν αργούν, θα είναι ευρώ ή δραχμή. Το σκηνικό στήνεται εδώ και καιρό: Από την μία οι ήρωες του λαού, οι μαχητές της ανεξαρτησίας και της δραχμής και από την άλλη ο στρατός του Σόιμπλε, οι προσκυνημένοι, οι ευρωλιγούρηδες. Η μεγάλη περιπέτεια που ξεκίνησε με την ανακάλυψη του αντιμνημονιακού μετώπου φτάνει στην κορύφωσή της με την υιοθέτηση της δραχμής.

Είναι το λάθος δίλημμα! Το σωστό θα ήταν αν τάσσεται κανείς με την Ελλάδα της ανάπτυξης και της δημιουργίας ή με την Ελλάδα του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα. Από την μία το καθεστώς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η Ελλάδα του Καρανίκα. Και από την άλλη η Ελλάδα της εργασίας.

Με ευρώ ή με δραχμή η χώρα δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να αναπνεύσει με τον ιδεοληπτικό Αλέξη Τσίπρα. Ο δρόμος της επιβίωσης περνάει μέσα από τις ιδιωτικές επενδύσεις. Ποιος σοβαρός επενδυτής θα εμπιστευτεί τα χρήματά του στην παρέα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ;

Το ευρώ είναι η αδιαπραγμάτευτη επιλογή του ευρωπαϊκού μπλοκ. Είναι εντελώς τρελή οποιαδήποτε άλλη λύση, εφόσον, τελικά, μιλάμε για επιλογή. Το πρόβλημα προκύπτει από την στιγμή που βρισκόμαστε μπροστά σε τετελεσμένα. Δυστυχώς είμαστε πολύ κοντά σε αυτό το σημείο. Ετοιμάζονται να μας σερβίρουν την δραχμή ως αναπόφευκτη λύση…

Όσο αργεί η αξιολόγηση και περιπλέκεται η κατάσταση με την συμμετοχή του ΔΝΤ, τόσο πιο κοντά βρισκόμαστε σε μία νέα διαπραγμάτευση ενός νέου μνημονίου. Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να περάσει ένα νέο πακέτο βοήθειας από τα κοινοβούλια της Ευρώπης σε αυτή την φάση, δεν ξέρει τι του γίνεται! Το μόνο μνημόνιο που θα μπορούσε να συζητήσει η Ευρώπη σήμερα είναι εκείνο της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Η καθυστέρηση του κλεισίματος της αξιολόγησης είναι ύποπτη. Ξέρουν ότι οδηγεί στην οικονομική ασφυξία και με μαθηματική ακρίβεια στο διπλό νόμισμα. Αν ήθελαν θα την είχαν κλείσει εδώ και πολύ καιρό. Δεν την έκλεισαν επειδή δεν το θέλησαν. Απ’ ό,τι φαίνεται είχαν από την αρχή στόχο την Ελλάδα της δραχμής. Απλά ψάχνουν κάπου να επιρρίψουν την ευθύνη. Γι αυτό και κτίζουν με μεγάλη συνέπεια την εικόνα του εχθρού Σόιμπλε και των εγχώριων… συμμάχων του!

Ο φιλοευρωπαϊκός χώρος κινδυνεύει να παγιδευτεί μέσα στις στρατηγικές επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ: Στο πλαστό ερώτημα ευρώ ή δραχμή. Οφείλει να καταστήσει σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θα ανεχτεί παιγνίδια σε βάρος της χώρας και του λαού μας. Ότι οι συνωμότες της δραχμής θα λογοδοτήσουν και ότι δεν θα ανεχτούμε την καθεστωτική τους λογική. Δεν θα γίνει η Ελλάδα Αλβανία του Χότζα.

Είναι φανερό που οδηγεί η δεύτερη περίοδος της «υπερήφανης διαπραγμάτευσης». Η Ελλάδα της λογικής καλείται να δώσει την επόμενη μάχη της απέναντι στην ανορθολογισμό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, της Χρυσής Αυγής και του Αρτέμη Σώρρα! Όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο δύσκολο γίνεται το να αποφύγουμε τα χειρότερα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η μάχη δεν θα δοθεί. Τώρα και στο μέλλον. Πολύ σωστά ο κ. Τσίπρας είχε πει «ή εμείς ή αυτοί». Είχε απόλυτο δίκιο. Τώρα το ξέρουμε…

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

 

πηγη liberal.gr

φωτογραφία/google

 

pesotithes
Ανάρτηση καταπέλτης για Ζουγανέλη.»Αν δεν υπήρχε Γιάννη μου ο καπιταλισμός.. θα βρισκόσουν στην καλύτερη σε κάποιο στενό της Ιταλίας, να βαράς ακόρντα»
Text_2

 

 

«Διαβασα τη συνεντευξη του Ζουγανελη (τι το θελα……?).
Μερικα σχολια κ σε συνδυασμο με δηλωσεις Ματσουκα, Τουμασατου, Τσαρουχα κλπ κλπ:

1. Επειδη πολλα εχουν γραφτει περι αριστερης προπαγανδας κ διανοησης, ειτε μας αρεσει ειτε οχι, αριστεροι υπηρξαν πολλοι (ισως κ οι περισσοτεροι) ελληνες του πνευματος (απο Ριτσο μεχρι κ Εμπειρικο) αλλα κ ογκολιθοι της παγκοσμιας πολιτιστικης εξελιξης (Πικασο, Αραγκον, Σαρτρ, Φριντα Καλο) του προηγουμενου αιωνα. Σαφως μικροτερου βεληνεκους κ ειχαμε κ εμεις πιο προσφατους καλλιτεχνες (Πυξ Λαξ, Μαχαιριτσας, Σιδηροπουλος, αν κ ουδεποτε δηλωσε αριστερος), οι οποιοι εχουν καποιο ταλεντο κ αφησαν το στιγμα τους. Κοινος παρανομαστης ολων των παραπανω, ηταν οτι εμπνευστηκαν απο τον ιδεαλισμο μιας Αριστερας, που οραματιζονταν μια πιο δικαιη κοινωνια, χωρις κοινωνικα κ ταξικα στεγανα, χωρις εκμεταλλευση, απελευθερωμενη απο τα ταμπου του συντηρητισμου κ διαποτισμενη απο τις αρχες του ανθρωπισμου. Μην ξεχναμε οτι οι περισσοτεροι μεγαλωσαν κ σε αλλες εποχες. Ουδεμια σχεση εχει αυτος ο ιδεαλισμος, κ αυτοι οι ανθρωποι που ουδεποτε προκαλεσαν με δηλωσεις τους με τη νεοελληνικη Αριστερα του «καλλιτεχνικου κοσμου». Εδω η Αριστερα ειναι το απαραιτητο αξεσουαρ τσαμπα μαγκιας, προκειμενου να ενταχθει καποιος σε ενα πληρως ευτελισμενο star system, απο το πακετο «Μυκονος- πλαστικο στηθος- θεατρο (να πουλησουμε κ κουλτουρα)- πρωιναδικα». Πρεπει να κανεις σχεση- εξωφυλλο στο ok, πρεπει να εισαι στα κοσμικα παρτυ, πρεπει να δηλωνεις ποσο η μητροτητα σου αλλαξε τη ζωη, ε, κ πρεπει να δηλωνεις κ Αριστερος/η. Κ σε καθε ευκαιρια να ειρωνευεσαι τη Merkel, το αναπηρικο καροτσακι του Schaueble, να δηλωνεις απογοητευση για τους πολιτικους- μαριονετες, κ να συγκινεισαι με το δραμα των δηθεν «προσφυγων». Ολα στο πλαισιο ενός καθοδικο σπιραλ υποκουλτουρας κ φτηνου λαικισμου, που εξελισσεται σε ολη τη διαρκεια της μεταπολιτευσης με κυριαρχο στοιχειο την Αριστερα ως μπιζνα.

2. Την αντιδραση του Ζουγανελη απεναντι στο «ανηκομεν εις την Δυσην» τη βρισκω λογικη. Αντιπροσωπευει πληρως τον βαλκανιο, που κουβαλαει ολα τα οθωμανικα καταλοιπα κ αριστερα συνδρομα. Οποτε κ αντιδραει. Δεν μπορεις με το ζορι να κανεις ενα γιδι ανθρωπο αν προτιμα να μενει στον πατο, ωστε να συγκρινεται με ομοιους του, αντι να ανελθει ανταγωνιζομενος κατι καλυτερο. Η ασφαλεια του πατωματος ειναι αυτο.

3. Αν δεν υπηρχε Γιαννη μου ο καπιταλισμος (εστω ο «καπιταλισμος» που εχουμε στην Ελλαδα) κ η Δυση, θα βρισκοσουν στην καλυτερη σε καποιο στενο της Ιταλιας, να βαρας ακορντα με την κιθαρα κ να κανεις παντομιμα στους περαστικους με το καπελο γυρισμενο αναποδα, κ θα ειχες μαθει το «Σας ευχαριστω πολυ να ειστε καλα» σε 10 τουλ γλωσσες.»

Απο μια Φιλη με » έμπνευση»

 

το είδαμε εδώ

 

pesotithes
Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι για το κράτος είναι παιδιά κατώτερου θεού. Διαβάστε το σχόλιο στο facebook που το αποδεικνύει.
Text_2

 

 

Σήμερα είχα μια συζήτηση αποκαλυπτική για το τι έχει συμβεί στην Ελληνική κοινωνία…
«Δούλευα σε μαγαζί κάποιες φορές και Κυριακές, χωρίς πάντα σταθερό ωράριο και έπαιρνα 500 ευρώ..Έχω τρια παιδιά και αποφάσισα να μη δουλεύω γιατί το ταμείο μου δίνει λίγο λιγότερα..Δουλεύω απο 18 χρονών πάντα δούλευα..Αλλά τι κίνητρο έχω να δουλεύω ακανόνιστα πολλές φορές ωράρια;Προτιμώ να ασχολούμαι με τα παιδιά μου»
Πρώτη σκέψη…Είναι σημαντικό μια μάνα να μπορεί να αφιερώσει το χρόνο της σε τρια μικρά παιδιά για να τα μεγαλώσει σωστά και ίσως πιο σημαντικό απο οποιαδήποτε καριέρα
Δεύτερη σκέψη…Μπορεί μια γυναίκα να έχει ποιότητα ζωής με τόσο πενιχρά εισοδήματα είτε δουλεύει είτε όχι; Μπορει να προσφέρει στα παιδιά της αυτά που πρέπει βάση του κόστους ζωής στην Ελλάδα;
Τρίτη σκέψη….Τί κίνητρα μπορείς να δώσεις σε ενα άνεργο όταν ο μισθός έχει πέσει σε τόσο χαμηλά επίπεδα που ισοδυναμεί με επίδομα ανεργίας για κάποιο καιρο;
Τέταρτον…Με την ανεργία και γήρανση του πληθυσμού πόσο καιρό θα μπορεί ένας άνεργος στην Ελλάδα να παίρνει οποιαδήποτε μορφή βοήθειας απο το κράτος;
Πέμπτον…Γιατί μια δημόσια υπάλληλος γυναίκα μπορεί με ένα παιδί να πληρώνεται για 2 χρόνια (εγκυμοσύνη και 1 χρόνο μετά τοκετό ) ενώ στον Ιδιωτικό τομέα ισχύουν εντελώς διαφορετικά πράγματα; Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι για το κράτος είναι παιδιά κατώτερου θεού προφανώς

 

 

pesotithes
Επικό άρθρο!»Γιατί γίνεται όλο και πιο εύκολο να πιστεύουμε βλακείες στην εποχή του ίντερνετ;»
Text_2

 

 

Μου έλαχε τις προάλλες να κάτσω για λίγο δίπλα στον ξερόλα του γυμναστηρίου. Γύρω στα 50, γυμνασμένος, πρώην αθλητής μάλλον, ο τύπος του ανθρώπου που μαζεύει κοινό όπου κι αν πάει, γιατί πάντα έχει συμβουλές να δώσει. Συνοικιακός opinion leader. Το πηγαδάκι του, αποτελούμενο από 4-5 άτομα, μιλούσε συνωμοτικά, αλλά όχι και χαμηλόφωνα. Ιδιωτική συνομιλία, αλλά δεν το πείραζε να ακουστεί παραέξω – ίσως και να το επεδίωκε.

Μέσα σε λίγα λεπτά, ο τύπος έκανε κάμποσες πρόχειρες διαλέξεις με το κοινό να τον κοιτάει εκστασιασμένο, να συμφωνεί σε όλα και να προσθέτει και τα δικά του όπου ήταν δυνατό. Μίλησε για τα εμβόλια (τα οποία είναι κακά γιατί προκαλούν σκλήρυνση κατά πλάκας!), για τις ουσίες που ρίχνουν στο γάλα για να μας δηλητηριάσουν κρυφά (ποιοι άραγε;), για τον βελονισμό, για τους γιατρούς που δεν ξέρουν την τύφλα τους, και έκανε κι ένα πέρασμα απ’ την πολιτική, για να καταλήξουν άπαντες ομόφωνα στο ότι “όλοι είναι πράκτορες και τα πάντα είναι μιλημένα”. Μα πού τα ’χαν διαβάσει όλα αυτά;

Ο μεγάλος πειρασμός σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι, αφού γελάσεις (ή κλάψεις), να γενικεύσεις, να χλευάσεις το κατάντημα της χώρας σου, και να διαχωρίσεις τη θέση σου (νοερά κυρίως) απ’ ό,τι συνιστά την πλειοψηφία της. Επίσης, αντανακλαστική αντίδραση στον παραλογισμό είναι να ψάξεις τα αίτιά του ιστορικά για να τον εκλογικεύσεις. Τι στέρησε απ’ τους συμπολίτες σου τη γνώση, τι την στέρησε απ’ τους γονείς τους, γιατί η ενημέρωση και η εκπαίδευση είναι τόσο ανεπαρκείς, με ποιες ενέργειες μπορεί να ανατραπεί η κατάσταση, -μια ορθολογική προσπάθεια κατανόησης ενός ανθρωπολογικού φαινομένου. Όμως το αφήγημα χωλαίνει γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό. Στην Αμερική εξελέγη ο Τραμπ, στην Ευρώπη καλπάζει η ακροδεξιά, οι εκλεγμένοι Πούτιν και Ερντογάν βυθίζουν μέρα με τη μέρα τις χώρες τους στο σκότος. Το παράλογο αναδεικνύεται σε κρατούσα ιδεολογική τάση διεθνώς. Η κουλτούρα του ‘πουλάω τρέλα’ είναι ευρεία και κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Σιγά σιγά, άρχισα να συνειδητοποιώ κάτι που δεν ήθελα καθόλου να παραδεχτώ, γιατί ως σκέτη παραδοχή μοιάζει με κλισέ σύνθημα και δεν διαφέρει και πολύ απ’ ό,τι συνήθως απορρίπτω ως κινδυνολογική συνωμοσιολογία. Η παγκοσμιοποίηση έχει γεννήσει ένα πολύ χαρισματικό μα επικίνδυνο παιδί. Το ίντερνετ. Το όργανο που ένωσε όλες τις γωνιές του κόσμου κι έκανε τη γνώση κοινό τόπο, εκδήλωσε το κλασικό ψεγάδι όλων των δημοκρατικών μέσων: Έδωσε φωνή στον βλάκα. Κι έπειτα, συσπείρωση στους βλάκες.

Το ίντερνετ, όπως κάθε επαναστατικό μέσο, από το βιβλίο μέχρι την ατμομηχανή, από μόνο του δεν κάνει τίποτα. Αν δεν ξέρεις πώς να το χρησιμοποιήσεις δεν σου εγγυάται καμία προσωπική πρόοδο, γι’ αυτό και η αυταξία που του αποδίδουμε είναι σε μεγάλο βαθμό ένα ρομαντικό ψέμα.

Εκτός, λοιπόν, από αυτούς που το χρησιμοποιούν ως μέσο επικοινωνίας και πληροφόρησης, τηρώντας παράλληλα στοιχειώδεις μεθοδολογικούς κανόνες, υπάρχουν κι εκείνοι που χρησιμοποιούν το ίντερνετ για να κάνουν ό,τι γινόταν παλιά σε μικρότερη κλίμακα και στη γειτονίτσα τους: Κουτσομπολιό, ράδιο αρβύλα, χαλασμένο τηλέφωνο, παραπληροφόρηση από βλακεία ή δόλο, μυθοπλασία, διασπορά ανοησίας και κακοήθειας. Αυτό γινόταν κατά κόρον και μέσω τηλεόρασης, αλλά το ίντερνετ είναι το πρώτο μέσο που όπλισε τη μάζα, δίνοντάς της τη δυνατότητα να ενεργήσει μόνη της. Πλέον οι βλάκες δεν είναι μόνο αποδέκτες βλακείας, έχουν τη δύναμη να την πλάθουν και μόνοι τους, να τη μεγεθύνουν και να την κατευθύνουν όπου αυτοί νομίζουν. Παράλληλα, ο ένας βλάκας με τον άλλο αρχίζουν να συνδέονται και να αποκηρύσσουν την απομόνωση που κάποτε τους ανάγκαζε να κρατάνε τα προσχήματα. Τι αποκάλυψη! Είναι πολλοί και είναι παντού! Η άλλοτε άκακη αγραμματοσύνη απελευθερώθηκε απ’ το κουτάκι της, γιγαντώνεται και τιμωρεί το σύμπαν παντοδύναμη.

Ανοησία υπήρχε ανέκαθεν στον κόσμο, ωστόσο τώρα είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που οι φορείς της συνειδητοποιούν ότι έχουν το πάνω χέρι. Ακραίοι εθνικιστές, ρατσιστές, θρησκόληπτοι, αρνητές του δυτικού πολιτισμού, της προόδου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολέμιοι των εμβολίων, ψεκασμένοι, φιλοπόλεμοι οπαδοί της βίας και του χάους, ένας ολόκληρος αντικοινωνικός συρφετός απλώνεται στη δημόσια σφαίρα και τη μολύνει. Σε ταραχώδεις περιόδους η λογική χάνει το γόητρό της, η αμάθεια απενοχοποιείται και σου τρίβεται στη μούρη σα να σου λέει “Και τι κατάλαβες με τους άλλους; Ακολούθα εμένα!”. Το τρικ πιάνει, ολοένα και περισσότερος κόσμος προσχωρεί στη νοοτροπία του παλαβού και το ίντερνετ είναι η πιο πειστική ένδειξη του πόσο στραβά κινείται ο σύγχρονος πολιτισμός. Eκτός από ένδειξη, όμως, είναι και αιτία.

“Και τι σε νοιάζει αν υπάρχουν άνθρωποι με λανθασμένες κι επικίνδυνες απόψεις; Ακόμα κι αν πλειοψηφούν, εσύ έχεις τις δικές σου, δεν σου το απαγόρευσε κανείς”, θα έλεγε κάποιος ανυποψίαστος περί την πρακτική διάσταση του ίντερνετ. Και θα έκανε λάθος. Ο λόγος, με τις διατυπώσεις και τις επαναλήψεις του, έχει επιτελεστική ισχύ, διαμορφώνει καταστάσεις, δίνει υπόσταση σε ανθρώπους, αντιλήψεις και ιδέες, γυρνάει σελίδες στην ιστορία. Ακόμα και το ανύπαρκτο, ο λόγος το κάνει υπαρκτό. Το ίντερνετ είναι το κατ’εξοχήν μέσο διάδοσης του λόγου σήμερα, και μάλιστα δεν του επιβάλλει κανέναν περιορισμό ή έλεγχο. Όλοι μπορούν δυνητικά να διαβαστούν απ’ όλους.

Στο μεταξύ, στο ξέφραγο σύμπαν του διαδικτύου, τα πάντα έχουν την ίδια αξία τυπικά. Οι κοινωνικοί διαχωρισμοί που ισχύουν στην κανονική ζωή, εδώ δεν έχουν απόλυτη ισχύ (μάλλον παραπαίουν αυθαίρετα σχετικοποιημένοι). Η άποψη του ακαδημαϊκού δεν διακρίνεται από εκείνη του ταξιτζή, το ποιοτικό κριτήριο έχει υποχωρήσει μπροστά στο διαπιστευτήριο του like. “Και τι ξέρει μωρέ αυτός; Τα είδαμε και τα χαΐρια των μορφωμένων… Προτιμώ τον άλλο, που τα λέει χύμα και τσουβαλάτα”. Παλιά μπορεί να σε επηρέαζε η δημόσια τοποθέτηση ενός πανεπιστημιακού -που ασφαλώς δεν ήταν βέβαιο ότι θα ήταν σωστή, είχε όμως τις περισσότερες πιθανότητες να είναι- ενώ τώρα η επιδραστικότητα είναι θέμα δημοτικότητας. Οι τάσεις δεν διαμορφώνονται από το αντικειμενικά καλό πρότυπο (με τα πολλά ψεγάδια του) αλλά από το συμπαθές. Και το συμπαθές που γίνεται τέτοιο επίτηδες, είναι το αντιπρότυπο του χρήσιμου κι επιμορφωτικού. Είναι η κολακεία της αγαθοσύνης, η επιβράβευση του χαζού και μέτριου, το εμπορικά επικερδές. Ό,τι δεν απαιτεί κόπο κι απλώς υπάρχει για να χαϊδεύει τη μικρόνοιά μας.

Οι μαγικές κρέμες, οι προφητείες, οι βλαχομεσσίες, οι ψεκασμοί και όλα τα σχετικά (με τις διάφορες παραλλαγές τους), δεν είναι καινούργια φαινόμενα. Οντολογικά είναι όσο παλιά είναι και η χαζομάρα, και εξίσου διαχρονικά. Θα συνεχίσουν να υπάρχουν δηλαδή. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι η ύπαρξή τους, -κανείς δεν έχει την αξίωση να εξαλειφθεί η βλακεία από τον κόσμο. Το πρόβλημα είναι η σταδιακή κανονικοποίησή τους, όχι το ότι τα βλέπουμε, αλλά ότι τα βλέπουμε και σιγά σιγά θεωρούμε πως είναι ok να υπάρχουν κι ότι μάλιστα ενέχουν δόσεις αλήθειας, ακρίβειας, κύρους. Βαθμιαία, η εγκληματική αφέλεια εξελίσσεται σε μια εναλλακτική εκδοχή του κανονικού, εσχάτως έχει αρχίσει και να το εκτοπίζει, γίνεται κυριολεξία στη θέση της κυριολεξίας.

Έξι γραφικοί τύποι που πιστεύουν ότι δεν χρωστάνε τίποτα στην εφορία γιατί ένας Πατρινός μάγκας έχει 600 δις και θα τα διαθέσει για τη σωτηρία τους, δεν αποτελούν κίνδυνο. Όταν, όμως, οι γραφικοί τύποι είναι έξι χιλιάδες και ο ρυθμός αύξησής τους είναι τέτοιος που πλέον δημιουργούν προβλήματα στις εφορίες και μας φτάνουν στο σημείο να συζητάμε σοβαρά τα αιτήματά τους, το πράγμα αλλάζει. Το αυτονόητο απονομιμοποιείται και τα προϊόντα της ακραιφνούς ευήθειας παίρνουν θέση στην πραγματικότητα. Τα συζητάμε, τα διαπραγματευόμαστε, άρα υπάρχουν.

Σε τελική ανάλυση, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ένα ολόκληρο κόμμα θεμελιώθηκε και εξελέγη στη βάση της φαντασίωσης και του παραλογισμού, και παρ’ότι το κόμμα σήμερα παρακμάζει, η ιδεολογική προσήλωση στο μη ρεαλιστικό κρατάει γερά κι ακόμα αναπτύσσεται. Συμπερασματικά: Όσο εμείς πλοηγούμαστε στο ίντερνετ και ανακαλύπτουμε τον κόσμο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παραδίπλα μας πλοηγούνται οι οπαδοί του Σώρρα που ανακαλύπτουν ο ένας τον άλλο, κι αύριο-μεθαύριο μπορεί και να μας κυβερνάνε.

Υπάρχει για όλο αυτό ένα είδος αντιμετώπισης, κάτι σαν αυτοπροστασία που μπορεί και να ’χει ευρύτερο αποτέλεσμα κάποια στιγμή. Δεν είναι η καταστολή, ο καθένας ας γράφει κι ας διαβάζει ό,τι θέλει, ακόμα κι αν αυτό είναι ψευδές, υβριστικό ή επικίνδυνο. Είναι η αυστηροποίηση του προσωπικού κριτηρίου. Δεν διαβάζουμε βλακείες, δεν τις αναμεταδίδουμε, δεν τους επιτρέπουμε να εισέλθουν στον δικό μας χώρο. Βάζουμε την παράνοια σε καραντίνα, περιορίζουμε τη μόλυνση όσο περνάει απ’ το χέρι μας και απέχουμε συνειδητά απ’ τους “μολυσμένους” για όσο χρειαστεί.




Άρης Αλεξανδρής

πηγη

thecurlysue.com

pesotithes
Το τοξικό περιβάλλον γύρω μας..μέσα απο μια πολύ εύστοχη ανάρτηση του Πέτρου Τατσόπουλου στο facebook

    Κοιτώντας για πολλοστή φορά τα άσχετα σχόλια κάτω από ένα βίντεο ή κάτω από μια ανάρτηση αναρωτήθηκα σε πόσους και πόσο ολέθριους «αυτοματισμούς» μάς οδηγεί η δυνατότητα να βλέπουμε και ν’ ακούμε ανά πάσα στιγμή τη σκέψη (αλλά, κυρίως, την απουσία σκέψης, την εμπάθεια, τη μοχθηρία) του καθενός μας. Δεν ξέρω εάν κάποτε […]

pesotithes
Συγκλονιστική ανάρτηση για την πρόσληψη μιας κοπέλας που πήρε όλα τα μέσα μεταφοράς & το βιογραφικό της για να πάει.

    Χθές είχα την τύχη να είμαι παρόν στην πρόσληψη μιας νέας κοπέλας που ξεκίνησε απο το σπίτι της με το βιογραφικό στα χέρια πήρε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς και καθαρή , περιποιημένη και με ένα συνεσταλμένο χαμόγελο πήγε στην συνέντευξή με την αγωνία της προσμονής διάχυτη στην ατμόσφαιρα . Παρακολούθησα διακριτικά και […]

pesotithes
Ανάρτηση καταπέλτης της Ειρήνης για τον εθνικισμό!»Κάνει ό,τι και η αιμομιξία: οδηγεί σε θνησιγένεια και τερατογενέσεις»

    Τι έμαθα σήμερα: ο εθνικισμός, είναι σαν τη γρίπη. Μπορεί να την περάσεις ελαφρά και να βοηθήσεις κι άλλους να την ξεπεράσουν ή να σε αφήσει στον τόπο. Το να είσαι πατριώτης δεν έχει καμία σχέση με τον εθνικισμό, ίσα-ίσα: ακριβώς επειδή αγαπάς την πατρίδα σου, θες να ανοιχτεί στον κόσμο, να γίνεις […]

pesotithes
Επικό σχόλιο «γροθιά» στα γιδοτόμαρα με αφορμή το χαμό σχολίων που προκάλεσε στο διαδίκτυο η φωτογραφία του Κυριάκου.

  Επικό σχόλιο του Θύμιου Βούλγαρη στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook!! Διαβάστε το   Ναι μαλάκες, το να πάει ένα πατέρας – πολιτικός με το παιδί του στο Mall για να ψωνίσει (δεν με ενδιαφέρει η «πρόφαση») είναι μεγαλειώδες θέμα συζήτησης και σχολίων. Η φοροκαταιγίδα, οι αυξήσεις σε βενζίνη, καφέ κ.α, οι περικοπές συντάξεων, […]

pesotithes
Σχόλιο καταπέλτης στο λαϊκισμό!Χαμός στα κοινωνικά δίκτυα με τις φωτογραφίες του Κυριάκου με την κόρη του για ψώνια.

  Φωτογραφίες με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κόρη του πυροδότησαν χαμό στα κοινωνικά δίκτυα  ακολουθει ένα σχόλιο που ήταν έξω απο τις αναμενόμενες τετριμμένες που διαβάζουμε στο ελλαδιστάν Πηγη φωτογραφίας απο εδω newpost.gr   Λαϊκισμός, και μάλιστα ανόητος, είναι να θεωρείς ότι είναι ελιτισμός η φωτογραφία ενός πολιτικού που κάνει ψώνια χαρούμενος με το παιδί […]

pesotithes
Ατομική βόμβα! Αποχώρηση του ΔΝΤ…Όποιος δε βλέπει την perfect storm πάνω απο το κεφάλι μας να μας πει τι πίνει

    1. Αποχώρηση του ΔΝΤ απο το προγραμμα, λογω δεσμευσης του καταστατικού του να μην συμμετεχει σε μη βιωσιμες «διασώσεις». 2. Το ΔΝΤ ηταν το μονο που πιεζε κ προωθούσε μεταρρυθμισεις αντι για την ευκολη λυση της υπερφορολογησης. Στους Ευρωπαίους αν πεις οτι θα φορολογησεις κ το βηχα (για να κανεις 72 διορισμούς την […]

pesotithes
Aνάρτηση καταπέλτης! Λένε για «επικοινωνιακά κόλπα» τις φώτο πολιτικών αυτοί που….»οι σέλφις της Σουλας με τον καινούργιο γκόμενο «

    Διαβάζω και την ανοησία ότι οι φωτογραφίες των πολιτικών είναι επικοινωνιακά κόλπα. Άρα όχι αυθεντικές, άρα υποκριτικές. Λες και οι φωτό προφίλ που βάζετε όλοι και όλες στο FB είναι όπως ξυπνάτε το πρωι και δεν είναι επικοινωνιακό κόλπο. Η όλο αυτό το fiction ευτυχίας με τις φωτό από διακοπές, εξόδους, μπαρ και […]

pesotithes
Άρθρο κόλαφος του Μανδραβέλη για την δικαιοσύνη μας! «Τα παράταιρα της Δικαιοσύνης»

    Σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου στην Καθημερινή (12.01.17) Σε μια χώρα που για μία υπόθεση έχει οριστεί δικάσιμος στις 3 Μαρτίου 2031 (δηλαδή, μετά 16 χρόνια από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης 23.4.2015!) δικαστήριο ασχολείται με τη μήνυση που έκανε κάποιος πλωτάρχης κατά του πρώην πρωθυπουργού κ. Γεωργίου Παπανδρέου. Ο μηνυτής άκουσε μισή τη […]

pesotithes
Άρθρο καταπέλτης του Βουλαρίνου για την παιδεία & τα πάρκινγκ ανηλίκων «Ποιος τη χέζει την Παιδεία»

Σε μια χώρα που η βασική λειτουργία του σχολείου είναι η υπηρεσία ολιγόωρου πάρκινγκ ανηλίκων   Αισθάνομαι την ανάγκη να χαιρετίσω την απόφαση εκείνων των δημάρχων του λεκανοπεδίου της Αττικής που κράτησαν κλειστά τα σχολεία των περιοχών τους την Τρίτη που μας πέρασε. Ομολογουμένως οι 10 βαθμοί κελσίου, η συννεφιά και η βροχή είναι συνθήκες απάνθρωπες […]

pesotithes
Η κατάθεση χαρτών στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό δεν είναι μόνο ιστορική στιγμή. Είναι και συμβολική

    Η κατάθεση χαρτών στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό δεν είναι μόνο ιστορική στιγμή. Είναι και συμβολική. Στην ψηφιακή εποχή μας όπου οι elites deterritorialisées (οι αποκομμένες από την γη ελίτ, όπως τις αποκαλεί ο Taguieff) ή οι digital nomads, οι ψηφιακοί νομάδες της νέας οικονομίας, θεωρούν αυτάρεσκα ότι τα σύνορα δεν τους αφορούν, […]